یادمان دب حردان

دب حردان (دوب حردان) جنگل و روستایی است واقع در اطراف اهواز که در نخستین روزهای جنگ تحمیلی عراق برضد ایران به اشغال نیروهای عراقی درآمد.آبادی دب حردان در دهستان اسماعیلیه از بخش مرکزی و در هفت کیلومتری غرب شهرستان اهواز در استان خوزستان قرار گرفته و کانال‌های انشعابی از رودخانه کرخه‌نور و کارون در اطراف آن قرار دارند.‌‌ این روستا بیش از صد سال قدمت دارد. مردمانش عرب‌زبان هستند و با کشاورزی و دامداری امرارمعاش می‌کنند.‌‌با شروع جنگ تحمیلی در ۵ مهر ۱۳۵۹، نیروهای عراق با بیش از پنجاه تانک با پشتیبانی توپخانه و خمپاره‌انداز، از غرب جاده اهواز به مواضع نیروهای ایرانی حمله کردند و تا دب حردان پیش رفتند و روستا را در ۶ مهر به طور کامل اشغال و توپخانه و تانک‌هایشان را در روستا مستقر کردند تا از آنجا اهواز را زیر آتش بگیرند.نخستین دفاع از شهر اهواز در ۶ مهر با فرماندهی علی غیوراصلی (مسئول آموزش سپاه خوزستان) و انجام عملیات شبیخون غیوراصلی در این روستا انجام شد. از آن به بعد، منطقه عملیاتی جنوب غربی اهواز به نام جبهه دب حردان مشهور شد و اولین هسته‌های مقاومت مردمی در همین منطقه شکل گرفت. این منطقه تا ماه‌ها محل درگیری بود. ارتش عراق مستقر در جنوب اهواز و منطقه دب حردان ۸ مهر ۱۳۵۹، با هدف رسیدن به اهواز و محاصره منطقه دشت آزادگان، از دب حردان به سمت شمال غربی و حمیدیه حرکت کرد، اما با مقاومت نیروهای ایرانی مجبور به عقب‌نشینی در جهت جنوب رودخانه کرخه‌کور و منطقه دب حردان شد.‌‌پس از عقب‌نشینی نیروهای عراقی از سوسنگرد و بستان در ۱۱ مهر ۱۳۵۹، بخشی از نیروهای زرهی باقی‌مانده ارتش عراق به‌طرف جنوب حرکت کردند و با عبور از رودخانه کرخه‌کور، توسط سه دهانه پل شناور نظامی که روی رودخانه زدند، از کنار روستاهای سیار، احمدآباد و حمودی عبور کردند و برای تقویت این جبهه، خود را به دو کیلومتری دب حردان رساندند.بیستم مهر ۱۳۵۹ نیروهای عراقی در روستای دب حردان به دو شاخه تقسیم شدند: یک شاخه به سوی کرخه‌کور حرکت کردند و در ضلع جنوبی رودخانه موضع گرفتند و شاخه دوم به سوی کیلومتر ۴۰ رفتند و تا اجرای مرحله دوم عملیات بیت‌المقدس، همچنان اهواز را گلوله‌باران کردند.‌‌نیروهای اطلاعات‌عملیات غرب اهواز، ۲۹ مهر ۱۳۵۹ زیر نظر حسن باقری، لبه کانال سیدکریم و کانال سیدیوسف (از انشعابات رود کرخه‌کور) را شکستند تا آب به سمت جنوب جریان پیدا کند. با این حرکت که به جنگ آب مشهور شد، نیروهای عراقی در باتلاق گرفتار و مجبور به عقب‌نشینی از منطقه دب حردان تا امامزاده سیدطاهر در مسافت شش کیلومتری جنوب جاده اهواز ـ خرمشهر شدند.نیروهای ایرانی بلافاصله خط پدافندی خود را در ضلع شرقی امامزاده سیدطاهر و جاده اهواز برقرار کردند و تا عملیات بیت‌المقدس به عراقی‌ها اجازه هیچ‌گونه تحرکی در این منطقه ندادند. این خط دفاعی در طول جنگ به خط نورد معروف شد.پس از آن نیروهای عراقی در حوالی روستای دب حردان با پمپاژ آب رودخانه کرخه‌کور، ایجاد سد خاکی و شکافتن جاده اهواز ـ خرمشهر و هدایت دوباره آب به شرق جاده توانستند در برابر نیروهای ایران تا حدی مقاومت کنند.پس از پایان جنگ، در نزدیکی دب حردان و پنج کیلومتری شرق جاده اهواز ـ خرمشهر، نماد یادبودی در کنار سکوی تانک که یادآور حد نهایی تجاوز ارتش عراق به خوزستان است، ساخته شد.